De (treur)wilg en zijn voetbalschoenen

(Een erehaag voor Jan Eijkelestam)

Het zal eind jaren ’60 zijn geweest dat Jan Eijkelestam met zijn maat Jan-Piet Kastelein bij OVS ging voetballen. Jan was een ietwat trage, maar solide verdediger met een goede techniek. In het schoolelftal van de RK MULO Regina Pacis was hij een stille, maar vaste kracht. We hadden een droomteam. Met o.a. Fredje Hoogendoorn, Joop Kurver en Tonny van Kats uit Cabauw, Japie Scheel, Dick Looman en Jos Kolfschoten van MSV Montfoort en Flip v.d. Hoek, onze fenomenale keeper. Na drie zware voorrondes haalden we tot ieders verbazing de finale. Deze werd gespeeld op het hoofdveld van de Jodan Boys in Gouda. Voor een kleine 1000 man speelden we 0-0 tegen de professor Gunning MAVO. Helaas waren de Gouwenezen beter in de strafschoppenserie.

Medio jaren ’70 klopte Jan op de deur van het 1e zondag team. In het seizoen ’75-’76 promoveerde hij met het 1e naar de 4e klasse KNVB. In die tijd meldde de verdediger zich eens wat laat voor de wedstrijd. Er werden dan grapjes gemaakt over het feit dat hij waarschijnlijk een boek zat te lezen en daarom de tijd was vergeten. In die tijd vonden zijn medespelers dat intellectueel overkomen. Het feit dat Jan lid was van jongerensoos Soos Truus zorgde ervoor dat hij door sommigen Truus werd genoemd. Rond 1980 ging Jan een tijd in een kibboets werken in Israël. Terug in Oudewater sloot hij zich aan bij de zaterdag. In de nadagen van zijn carrière beleefde hij weer een promotie naar de 4e klasse. Na het kampioenschap deed Jan een stapje terug.

Nadien was hij een goede teamspeler in het 2e en jaren in het 3e team met o.a. Kees van der Stok, Harry Burger, Leo Smit, Leen van Dam, Hans van der Klis, Gert Kats en Theo van der Linden. In het veteranenteam werd Jan aanvoerder en zelfs op hoge leeftijd was hij nog s bloedfanatiek. Regelmatig had Jan nl. de pik op Johan Kroon en Pieter van der Windt. Jan vond dat de laatste soms erg passief was.

“Pieter! Doe eens wat!”, schalde het dan over het veld. Die zocht vervolgens troost bij zijn grensrechter.

De schoenen van Jan hebben door omstandigheden nu een plekje in de wilgen. Het was een heftig en emotioneel jaar voor Jan en zijn familie. Zijn voetbalteam biedt Jan daarom een passend afscheid aan. We hopen dat onze Jan met deze ode toch met veel plezier terug kan kijken op een mooie carrière. Jan bedankt voor alles!

Jaap van Amstel en M.A. Nus.