De Hoofdrolspelers voor diegene die het eerste, tweede en zelfs derde verslag gemist hebben: Zoek het dan maar effe terug

Geconcentreerd of Gefrustreerd: Floreant frituurt Oudewaterse dromen

Voordat de klok kwart voor negen had geslagen, was de échte leider, of vandaag lijder?, op sportpark Markveld zijn auto al aan het volladen voor een tactische vlucht. “Hebben jullie een wedstrijd?” vroeg Hoogenboom senior argwanend. Hij had zijn zoon Ezra namelijk nog niet gehoord over noemenswaardige activiteit, behalve misschien zijn stoelgang een dag eerder.

De leiding van deze bekerwedstrijd werd vandaag overgedragen aan het Hoofd Jeugdopleiding, J. Brouwer. Hoogenboom senior sprak er schande van, hij ging zijn jongeling nog wel even aanspreken om zo maar dit bekerpotje aan zich voorbij te laten gaan. Jeffrey wilde niet “beslagen ten ijs komen” (hoewel de temperatuur op Goede Vrijdag eerder om een zonnebrandcrème vroeg) en had zich voorbereid alsof hij de Champions League-finale tegen Real Madrid moest coachen. In het materiaalhok stonden naast de gebruikelijke ballen, de standaard bidons met de beruchte spons (waterzak).en de geldkist (voor de omkoopsommen?), ook nog twee tactiekborden (voor het geval plan A na drie seconden zou falen), een statief met VEO-camera (zodat de blunders later in 4K terug te kijken zijn) en een tas vol thermokleden (voor het geval de ijstijd plotseling zou invallen in Boskoop). Er ging zelfs een gerucht dat Jeffrey in de krochten van Woerden spionage-onderzoek had gedaan bij een bevriende trainer. Op de club werd de hele week trouwens al gefluisterd over een doemscenario: Brouwer had namelijk nog nooit een kwartfinale gehaald. Nadat alles in de auto was geleden en op de parkeerplaats ook de spelers waren opgepikt, werd de tocht richting Boskoop gezet.

De Eerste Helft: Van Paaseitjes naar Paaseieren

Na de kleutertraining in Boskoop mochten de Oudewaterse talenten eindelijk het veld op. De start was voortvarend. Binnen twee minuten kopte El Pistolo een corner snoeihard richting doel, maar een Boskoopse verdediger dacht daar anders over.

Twee minuten later was het wél raak. De Draaier onderschepte een uittrap en bediende El Pistolo. In dit paasweekend was zo’n buitenkansje een eitje: 0-1. De meegereisde fans droomden al van de finale.

Maar toen sloeg de “Dromer-koorts” toe.

De Passer verdedigde met het risico uit en zag dat de bal op het middenveld werd verspeeld. Een Boskoopse middenvelder mocht vrij uithalen op De Dromer. Onze keeper stond echter nog na te genieten van het zonnetje, ietwat uit het midden, en liet de bal erin rollen. 1-1.

Twaalf seconden na de aftrap (ja, u leest het goed) wilde de Dromer een terugspeelbal met de voet aannemen. De bal dacht: “Bekijk het maar” en rolde onder zijn zool door. Met een wanhoopsduik die meer weg had van een gestrande zeehond probeerde hij de schade te herstellen, maar tevergeefs: 2-1.

Oudewater herpakte zich. El Pistolo raakte de lat (de “kets” was in heel Boskoop te horen), De Kameleon schoot net voorlangs en er werden zoveel corners genomen dat de teller bij de KNVB vastliep. Vlak voor rust kwam De Draaier net een teenlengte tekort na een voorzet van het Kanon.

De Tweede Helft: Hand van God en buitenspel-allergie

In de rust was trainer Brouwer verrassend positief: “Als jullie zo gecontroleerd doorspelen, winnen we geheid.” Hij vergat blijkbaar dat voetbal een spel is van doelpunten, niet van “controle”.

De tweede helft was een herhaling van zetten. Floreant loerde op de counter, terwijl de Geelbuiken stormden.

El Pistolo faalde oog-in-oog met de keeper. De DJ stond vaker buitenspel dan dat er gemiddeld kerstbomen in januari nog in de kamer staan. “Neem geen risico als je sneller bent!” schreeuwde de coach, maar de DJ draaide liever zijn eigen plaatje. De Dribbelking kapte de hele defensie boswaarts, maar schoot de bal richting de nabijgelegen Gouwe.

Na tien minuten klonk er gejuich in het volle geelbuikenvak. De trefzekere oudewaterse middenvelder scoorde! Maar helaas, de VAR (in dit geval de scheidsrechter met goede ogen) zag dat de goal was “gekopieerd van Maradona”. Een Hand van God in Boskoop? Hands en een vrije trap tegen. Tien minuten voor tijd viel het doek. Een Boskoopse pegel vanaf de zestien vloog kansloos achter de Dromer: 3-1. De sfeer op het veld werd grimmiger; het mopperen op elkaar begon, wat achteraf het enige minpuntje werd genoemd (naast het resultaat, de blunders en de tactiek dan).

In de laatste seconden schoot El Pistolo nog wel de 3-2 in de verre hoek na een pass van De Draaier, maar het was te weinig en te laat. Na twee minuten blessuretijd floot de scheidsrechter af.

Conclusie: Het blijkt dat de ploeg hun échte trainer node mist. Jeffrey Brouwer kan zijn tactiekborden, VEO-camera en thermokleden beter op zolder zetten en zich weer focussen op de normale competitie. De kwartfinale-vloek van Jeffrey blijft voorlopig springlevend.

 

 

Hattrick-Hysterie: Oudewater temt de Zoetermeerse Tijgers (soort van)

Klokslag negen uur stonden de talenten in kleedkamer één te trappelen, al werd er met een schuin oog naar de deur gekeken: waar bleef Het Kanon? Die bleek echter met een familie-uitje naar een “andere nederzetting” te zijn vertrokken. Waarschijnlijk om daar de lokale bevolking te bestoken met afstandsschoten, maar vandaag moest Oudewater het zonder zijn artillerie doen.

De leiding vroeg de spelers naar de reputatie van DSO. Veel verder dan “ze staan ergens tiende” kwamen de analisten in de dop niet. De trainer hielp ze uit de droom: DSO speelde altijd wedstrijden met het spanningsgehalte van een Hitchcock-film, meestal met minimale verschillen. Kortom: het zou geen walk-over worden, maar een potje knokken.

De Eerste Helft: De Grote “DJ Show”

Met De Draaier, De Dribbelking en MC Water op de reservebank (een luxe waar menig Eredivisieclub jaloers op zou zijn) werd er afgetrapt op veld één. De Dromer was in de kleedkamer eigenhandig wakker geschud door zijn teamgenoten en zag een defensieve muur van De Beer, De Passer, Speedy en De Linke voor zich.

Op het middenveld moesten De Kannibaal en De Stille Strijder het vuile werk voor el Pistolo opknappen, terwijl De DJ voorin de plaatjes draaide naast de Tank en de Kameleon. En wat voor plaatjes! Al in de tweede minuut mixte de DJ een voorzet die door El Pistolo genadeloos werd binnengeschoten: 1-0.

De DJ was deze ochtend sowieso niet te stoppen. Hij bediende De Kameleon, wiens gezichtsveld blijkbaar nog niet op “doelgericht groen” stond, want hij kopte de bal naast. Ook Speedy en de DJ zelf misten de juiste afstelling en schoten langs de verkeerde kant van de paal.

En dan de wet van het voetbal: als je ze zelf niet maakt… De Linke liet zich op de achterlijn verrassen (een zeldzaamheid, hij is meestal linker dan een natte zeephelling). De voorzet zeilde over iedereen heen naar de tweede paal. Een Zoetermeerder bedankte vriendelijk: 1-1. Onverdiend? Zeker. Gebeurd? Helaas.

DSO rook bloed en zette de Oudewaterse opbouw klem. Maar net toen de supporters hun koffie binnen wilden gaan bestellen, werd de DJ weer op rechts weggestuurd. Zijn voorzet was zo venijnig dat een Zoetermeers been de bal in eigen net werkte: 2-1.

Vlak voor rust leek het toch weer mis te gaan toen een trap van de Passer werd geblokt. De bal belandde bij de “tactische meester” van DSO, die de bal ondanks een vliegende tackle van Speedy achter de Dromer schoof: 2-2.

Maar let op: vanaf de aftrap volgde een staaltje flitsvoetbal. De Passer naar de Tank, de Tank terug op de Kameleon. Hij op zijn beurt naar de Dribbelking (die inmiddels was ingevallen) en BAM! Binnen tien seconden lag de 3-2 tegen het net. De supporters hadden hun applaus nog niet eens afgemaakt of ze konden u wel aan de koffie.

De Tweede Helft: Paal, Kop en Hattrick-Hoop

In de rust werd de “lange bal” besproken. De trainer vond het prima voor een keertje, zolang de punten maar op het Markveld bleven.

Binnen dertig seconden liet De Linke zien waarom hij zijn bijnaam eer aandoet. Met zijn “fluwelen been” veroverde hij de bal, stoomde op en lanceerde de Dribbelking met de precisie van een Zwitsers uurwerk. De Dribbelking gaf strak voor en daar kwam De DJ met een hoop kabaal ingegleden: 4-2. De hitlijsten konden weer worden aangepast.

Toen volgde hét moment van de wedstrijd. De Linke gaf per ongeluk een assist op de spits van DSO (een veel te zachte terugspeelbal). De spits omspeelde de Dromer en hoefde de bal alleen maar in het lege doel te schuiven. Maar wat bleek? De spits had blijkbaar medelijden of een defect vizier, want hij ramde de bal van vijf meter op de paal! De rebound werd door een andere Zoetermeerder ingeschoten, maar daar stond de Passer op de doellijn om de bal met zijn hoofd weg te koppen. Geen aansluitingstreffer, wel een lichte hersenschudding voor de statistieken.

Daarop waren de geelbuiken aan zet. Een corner van de Passer vloog er in één keer in (volgens de coach een eigen doelpunt, volgens de Passer een wereldgoal): 5-2. De Dribbelking tekende tien minuten voor tijd voor de 6-2.

Toen de trainer zelf moest gaan voetballen en werd vervangen door Bart Meuleman, namen de talenten iets te veel gas terug. In vijf minuten tijd kwam DSO terug tot 6-4. De paniek sloeg bijna toe, totdat de Kameleon de Dribbelking wegstuurde voor zijn eerste hattrick van het seizoen: 7-4!

Scheidsrechter Janmaat vond het wel mooi geweest. De DJ zette een overwinningsmuziekje op in de kleedkamer en iedereen ging vrolijk naar huis. DSO mocht terug naar “Sweet Lake City” met een flinke kater en een paar blauwe plekken van de Oudewaterse storm.

 

 

Wie het kleine niet eert… wordt afgefloten door een kabouter (Olympia uit)

Klokslag half zes stonden de talenten op de parkeerplaats, ditmaal zonder wallen onder de ogen omdat de wedstrijd op een “menselijk” tijdstip in de avond gepland stond. De spanning was van de gezichten af te lezen: met slechts één verliespuntje meer dan de koplopers, ruikt Oudewater de titel (of in ieder geval een heel duur kampioensfeest). Er móést gewonnen worden in Gouda, anders konden de ambities de koelkast in.

Nadat de auto’s tussen de Goudse kaasstollen geparkeerd waren, werd de tactiek besproken: druk zetten tot ze er in Gouda misselijk van werden.

De Eerste Helft: El Pistolo en de fluitende Piggelmee

Iets over half zeven gaf de scheidsrechter het startsein. Oudewater zat er bovenop als een hongerige wolf op een koteletje. Na zes minuten zorgde het irritante (maar effectieve) stoorwerk van El Pistolo voor kortsluiting in de Goudse defensie. Hij pikte de bal tussen de laatste man en de keeper af alsof het een onbewaakt snoepje was, en tikte de 0-1 binnen.

Toen begon de “Grote Kleine Man Show”. De Kannibaal greep iets te enthousiast in op de vijandelijke helft en kreeg direct geel. Aan de kant werd er getwijfeld: was het een overtreding, of pure jaloezie van de scheidsrechter? De leidsman was namelijk nogal compact gebouwd—laten we zeggen dat hij zelfs naast de Kannibaal (niet bepaald de reus van Oudewater) nog op een verhoginkje moest staan om over de middellijn te kijken.

De “Fluitende Kabouter” had het vervolgens gemunt op De Dromer. Hij had van onderaf geconstateerd dat onze keeper zijn scheenbeschermers was vergeten. De bank werd bedreigd met een keeperswissel, maar De Kameleon offerde zijn eigen beschermers op en propte ze in de

(te kleine) sokken van de doelman. “Als ze eruit vallen, stuur ik je alsnog van het veld!” beet de leidende smurf de keeper toe, terwijl hij dreigend naar zijn borstzakje wees.

Halverwege de eerste helft zette de aanvoerder de boel weer op scherp. Hij bediende El Pistolo, die niet twijfelde en de trekker overhaalde: 0-2. Oudewater probeerde wel driehoekjes te draaien, maar die leken soms meer op vage cirkels. Gelukkig was Olympia aanvallend net zo gevaarlijk als een tandenloze goudvis.

De Tweede Helft: Vlaggers, Smurfen en Standjes

Na de rust besloot FC Oudewater het “behoudend” aan te pakken, wat een chique woord is voor: het werd een beetje saai. Olympia wist zich geen raad met de situatie en Oudewater gokte op de counter. De Dromer was gelukkig nu wel wakker en redde knap in een één-op-één situatie, waardoor de nul (en de scheenbeschermers) behouden bleven.

Ook de leider van Oudewater kreeg nog een uitbrander van “Piggelmee”. Nadat de leider zich hardop afvroeg of de scheidsrechter hem wel kon zien staan van daar beneden, kreeg hij een standje waar de liliputters geen brood van lusten.

Tien minuten voor tijd moest de trainer weer weg, waardoor de vader van Speedy de vlag overnam. Maar ook hij zat niet op dezelfde golflengte (of hoogte) als de scheids. De arbiter raakte volledig in de war door de wissels en weigerde het spel stil te leggen omdat hij dacht dat Oudewater al een heel dorp had ingewisseld.

Ondanks de verwarring en de dwergenstrijd op het middenveld, bleef de stand 0-2. De punten gingen in de tas mee naar Oudewater. Met nog drie wedstrijden te gaan, is alles nog mogelijk. Als de volgende scheidsrechter maar boven de graspolletjes uitkomt!

 

 

Primeur voor de Beer: Oudewater dolt de Leiderdorpers (RCL uit)

Klokslag zeven uur stonden de talenten op de parkeerplaats. Dat is een tijdstip waarop de gemiddelde tiener zich normaal gesproken alleen omdraait in bed, maar de A12 zat potdicht en er moest aangetreden worden tegen de club van Alex Redel (oud trainer van FCO1 (2021-2024). Een soort weerzien met je ex, maar dan op een kunstgrasveld in Leiderdorp.

Tien voor acht rolde de karavaan sportpark De Bloemerd op. Nadat de trainer er ook was, en de grote vraag werd gesteld: “Gaan we terughoudend spelen of vallen we aan?” Na ongeveer drie seconden diep nadenken werd besloten: we gaan voor de eigen kracht. Oftewel: gas erop en niet achterom kijken.

De Eerste Helft: De Gouden Schoenen van de DJ

Oudewater begon gehavend. De ziekenboeg zat voller dan de kantine voor de wedstrijd: De Dribbelking bleef geblesseerd thuis en de Passer zat op voorhand op de bank MC Water en , De Draaier hielden naast hem de bank warm.

Met de vaste vrijetrappen-specialisten op de bank eiste El Pistolo een vrije bal op vanaf 25 meter. De bal steeg prachtig, maar weigerde op tijd te dalen en eindigde waarschijnlijk op de iets verder op gelegen jeu-de-boule baan van naastgelegen camping de sleurhut .Gelukkig was daar De DJ. Na een vloeiende combinatie via De Tank, De Kameleon en El Pistolo, draaide de DJ de keeper dol en ramde de bal tegen de touwen: 0-1.

Drie minuten later leek de DJ een abonnement te hebben op de bovenhoek. Vanaf de rand van de zestien liet hij een schot los dat via de onderkant van de lat de goal in stuiterde: 0-2. De doellijntechnologie was niet nodig; het geluid van het trillende aluminium was in Oudewater te horen. De Dromer vroeg aan de vlaggende leider direct of hij zijn beruchte “Gouden Schoenen” (De Gouden schoenen -Vep uit-oktober 2025) weer aan de DJ had uitgeleend.

Net voor rust dachten de Geelbuiken dat de buit al binnen was. Een klassiek gevalletje “verslapping” zorgde ervoor dat RCL de aansluitingstreffer kon binnentikken: 1-2.

De Tweede Helft: Ellebogen en de Beer-Primeur

In de rust was de trainer duidelijk: “Jullie rennen harder naar voren dan naar achteren. Dat is leuk voor de highlights op TikTok, maar minder voor de score.”

De boodschap kwam aan. Binnen twee minuten in de tweede helft knalde El Pistolo de 1-3 binnen. Daarna bleek dat de scheidsrechter blijkbaar ook een hoofdrol wilde. De Linke ontfutselde zijn tegenstander op elegante wijze de bal in de zestien, maar de leidsman zag een denkbeeldige elleboogstoot. Penalty. RCL bedankte: 2-3.

Oudewater liet zich niet van de wijs brengen. El Pistolo maakte er snel 2-4 van na een assist van de Draaier. En toen… het moment van de dag. Een corner van de Draaier zorgde voor totale chaos bij de eerste paal. En wie stond daar te loeren als een grizzlybeer bij een zalmtrap? De Beer! Hij tikte zijn allereerste doelpunt van het seizoen binnen: 2-5. Zelfs het materiaalhok trilde op zijn grondvesten van vreugde. Daarna volgde de “Grote Gemiste Kansen Show” van De Tank. Hij kreeg de bal twee keer voor een nagenoeg leeg doel, maar kopte beide keren over. Ook een schot ging hopeloos naast. Hij had zijn vizier die ochtend blijkbaar op “vliegende eend” staan in plaats van “doel”. Vlak voor tijd maakte El Pistolo de vernedering compleet door de 2-6 binnen te schuiven.

De punten gingen in de tas, de tas ging in de auto, en Oudewater ging tevreden naar huis. Het kampioenschap is nog in zicht, en De Beer heeft eindelijk zijn felbegeerde goaltje!

 

Kampioenskoorts of Koudwatervrees? (VVC uit)

De avond voor Hemelvaart verzamelden de talenten zich op de parkeerplaats. Nou ja, “avond”… de klok sloeg net half zes, een tijdstip waarop de meeste mensen aan hun aardappels zitten en niet aan een autorit naar Nieuw-Vennep beginnen. Het was de derde wedstrijd in zeven dagen; een schema waar zelfs de profs van Manchester City over zouden jengelen, maar de Geelbuiken moesten door.

De inzet? De kampioenskoorts steeg tot boven de 40 graden. Met Katwijk, Quick Boys en UVS die elkaar in de haren vliegen, lag de weg naar de titel open voor Oudewater. Maar eerst moest de één-na-laatste horde genomen worden: Fc VVC.

De Warming-up: Een Jarige Jet in de Kreukels

Het was de verjaardag van De DJ, maar het feestje begon met een valse noot. In de kleedkamer (nummer dertien, wat achteraf een teken aan de wand was) werd het strijdplan gesmeed: “Erop en erover!”

Echter, tijdens de warming-up botste de jarige DJ zo hard tegen De Stille Strijder op dat hij direct zijn verjaardagstaart sterretjes zag zien. De jarige moest naar de kant en De Linke werd naar de voorste linie gedirigeerd om daar voor chaos te zorgen.

De Eerste Helft: Een Boogje en een Kater

VVC stond in de onderste regionen, dus de algemene gedachte was: “Dit varkentje wassen we wel even.” Maar de tactiek van de Vennepers bracht Oudewater volledig van de kook. Ze schuifden mensen door alsof het een potje dammen was, waardoor onze defensie plotseling één-op-één stond te zweten. In minuut 6:was er een voorzet vanaf rechts werd door een VVC’er zo verschrikkelijk “slecht” geraakt dat de bal met een onmogelijke boog over De Dromer heen zeilde. Een doelpunt dat alleen in Nieuw-Vennep per ongeluk telt: 1-0. Vijf minuten later, terwijl Oudewater nog probeerde te begrijpen wat er gebeurde, denderde VVC door het middenveld. Voordat de kampioenskoorts goed en wel was ingedaald, stond het al 2-0.

Aanvallend kwam er bij de talenten nog geen deuk in een pakje boter uit de koker. Er werd meer op elkaar gemopperd dan op het doel geschoten.

De Tweede Helft: De Krim en de Spooktreffer

In de rust probeerde trainer Hoogenboom de boel te redden met een flinke dosis optimisme. “Als de aansluitingstreffer valt, gaat het hier spoken!” riep hij, hopend op een Oudewaters klopgeestje. Hij wees op de massa vrienden en familie die waren meegereisd (waarschijnlijk omdat de wifi thuis uitstond).

Vol goede moed werd de jacht geopend. Oudewater domineerde, maar VVC bleek dodelijk in de counter. Een diepe pass bereikte de linksbuiten van het dorp (dat blijkbaar in 1852 is gesticht onder de naam ‘De Krim’, wat veel verklaart over de strijdlust). Bij Het Kanon was het kruid letterlijk verschoten; hij kon de snelle buitenspeler niet bijhouden. Met een schijnbeweging die De Dromer de verkeerde kant op stuurde, werd het 3-0.

Zelfs met “Inleen Fons” als valse linksbuiten werden er vele ballen voor het doel geslingerd, maar de scherpte was die avond ergens op de N11 blijven liggen. Elk schot miste precisie, geluk en waarschijnlijk ook een beetje hoop. De klok tikte te genadeloos door.

Conclusie: Snel douchen en de koorts laten zakken

In de kleedkamer werd de nederlaag snel geanalyseerd: een “leermomentje”. Of zoals we dat in Oudewater zeggen: een bittere pil. De kampioenskoorts was acuut gezakt naar het absolute dieptepunt.

“Douchen en snel naar huis voordat de A12 dicht gaat!” was het devies. Zaterdag wacht de laatste kans op revanche. Het kampioenschap is dan misschien uit zicht, maar we willen het seizoen niet afsluiten als een nachtkaars in de polder. Op naar de laatste pot!

 

 

Wat als…. Meerburg thuis

Op de terugweg vanuit Nieuw-Vennip was de leider al bezig met zaterdag. De vaste scheidsrechters waren op vakantie of geblesseerd. Na wat telefoontjes kon hij net voordat oudewater binnen gereden werd , de scheidsrechterscommissie meldde dat alles rond was. Na negel klokslagen was de kleedkamer niet helemaal gevuld. De geblesseerde Beer was er wel maar de DJ en de Passer ontbraken. De leider kon melden dat de laatst genoemde net door zijn moeder was wakker gemaakt en er aan zat te komen. De trainer probeerde de DJ met appen, bellen en andere sociale vaardigheden te bereiken, maar zonder resultaat. Intussen was de Passer binnen geslopen en werd hem een helft wissel en een kookcursus in het vooruitzicht gesteld(te laat komen is zelf iets lekkers bakken voor het team). Nadat de scheidsrechter tien minuten te vroeg zijn fluit had getest, kon er om kwart voor tien toch op het hoofdveld worden afgetrapt. De scheids van dienst was deze keer de leider zelf en hij werd dit keer geassisteerd door de vader van Speedy. Al binnen de minuut was het eerste schot op vijandelijk doel. De Kannibaal zag helaas dat zijn inzet geblokt werd. Meerburg zette de de rechter centrale van Oudewater vast, waardoor de meeste opbouw begon bij Speedy. Zijn indribbel zorgde voor loopacties van de spelers voor hem. Een schot van el Pistolo kon na tien minuten door de Meerburgse keeper worden gevangen. De eerste gevaarlijke situatie voor het doel van de Droomer was pas na een kwartier te noteren. De vijf corners en de over het vangnet geschoten vrije trap waren dat niet. Het was MC water die met een riskante tackle op de bal een 95% kans tegen hield. Na een dikke twintig minuten was het wederom Speedy die opstoomde. Na een kaats met de Tank paste hij de bal de diepte in. El Pistolo lag te knuffelen met zijn directe tegenstander op de grond en de bal vloog over beide tortelduifjes heen. De Kameleon bekende kleur en dook voor zijn man. Hij nam de bal mee en stoof op de keeper af. Schuin voor het doel zag hij zijn inzet langs de keeper gaan. Helaas voor de geelbuiken langs de verkeerde kant van de paal. Vier minuten later was er een afgeslagen corner van de Kameleon die via de Tank voor het juiste been van de Linke kwam. Het schot miste enkel was precisie. Vlak voor rust waren de Rijndijkers nog twee keer erg gevaarlijk. Een middenvelder ging ineens alleen op de Dromer af en probeerde hem met een lob vanaf te verrassen. De bal kwam echter op de lat, van het vangnet. De daarop volgende achterbal werd achterin snel verspeelt en de meerburgspits kon van dichtbij binnen tikken. Echter kon de Dromer juist ingrijpen en ging de bal via hem over het doel. Ook deze corner werd verprutst door de bezoekers. Op slag van rust was het MC Water die de bal halverwege eigen helft in bezit kreeg en gelijk de draaier diep had zien gaan. Zijn pass over de verdediging werd door de middenvelder goed meegenomen. Met alleen de doelman nog

voor zich en een handvol verdedigers achter hem aan, draaier om de doelman heen maar zag daarbij de bal helaas naast het doel gaan. De scheids vond dat ie genoeg had gezien en floot nu wel op tijd af.

In de rust werd het vertoonde spel besproken. De tegenstander had er ook zin in, maar kansloos zijn we zeker niet, viel uit de trainers mond te vernemen. Maak er nog een leuke tweede helft van en beloon jezelf, voegde hij er nog aan toe.

Gelijk werd de aanval ingezet. Na dertig seconde werd de aanvoerder van de gastheren net buiten de zestien onreglementair gestopt. Een paar meter van de achterlijn probeerde de Draaier de bal voor te leggen. In tweede instantie lukte dit wel en vond hij daar het hoofd van el Pistolo. Ook met het hoofd weet hij het net te vinden en de voorsprong was een feit. Luttele minuten later lag de bal voor de voeten van de doelpuntenmaker om de Kameleon alleen op het doel af te sturen. Echter stond het atletische lichaam van de Tank in de weg waardoor de pas werd geblokkeerd. Meerburg zette de geelbuiken steeds meer onder druk. De Kanibaal en stille strijder hadden hun handen vol aan de handige middenvelders uit Zoeterwoude Oudewater hanteerde vaak de lange bal. Zo’n acht minuten na zijn openningsdoelpunt kon el Pistolo een onderschepping niet goed genoeg afdrukken. De [keeper kon net redding brengen. De daarop volgende tegenstander kon gestopt worden door de Drome. Bij de volgende aanval lied hij echter de hele linkerkant van het doel open waardoor de stand gelijk gemaakt kon worden. De talenten lieten het er niet bij zitten. De draaier onderschepte de bal links op de achterlijn buiten de zestien meter. Er was nog ruimte op of boven de achterlijn en hij passeerde zijn tegenstander. Ook vond hij een klein gaatje naast de doelman en de voorsprong was er weer. Een vijf minuten later stond het helaas al weer gelijk. De linke werd er op links uitgelopen en de te hoge voorzet werd door de handige rechterspits opgepikt. Doormiddel van een één tweetje met zijn collega voorin stod hij vrij voor de droomer en prikte de bal in de verste hoek. De laatste minuten was de spanning te snijden. Kansen aan beide zijdes en werd er hard gewerkt door de talenten. Vijf minuten moest MC Water na een stevig duel dit bekopen, met een tand door de lip, een diepe vleeswond net onder de knieën en dus een bezoekje aan de HAP kon hij het laatste deel niet meemaken. Met de meeste mogelijkheden voor de bezoekkers waarbij de Dromer nog goed redde en de Draaier een corner van de Passer op de lat kopte, leek de wedstrijd op een gelijke stand uit te draaien. In de blessure tijd onderschepte de Stille Strijder een lage corner in de eigen zestien. Hij bediende de Draaier die gelijk de DJ aanspeelde op het middenveld. Hij verzond de bal gelijk door naar de inmiddels op volle draf zijnde el Pistolo. Deze omspeelde de keeper en zlied het pin groots getale toegestroomde thuispubliek voor de derde maal juichen,. Niet veel later vond de leidsman het genoeg geweest en floot de laatste wedstijd tot been einde.

In de kleedkamer werden de jongens geprezen voor de inzet een klein feestje gebouwd. Later op de dag, toen de jongens geld aan het verdienen waren voor hun internationale toernooi tijdens de super Saturday, sijpelde de uitslag van Qouick Boys – Katwijk binnen. Gelijkspel. Wat als er woensdag geen punten zouden zijn verspeeld…. Daar was echter niets meer aan te doen. Wat overblijft bij de leiding is trots. Van een begin in de eerste klasse naar op twee punten na géén kampioen in de hoofdklasse, negentien wedstrijden gewonnen, twee keer gelijk en maar vier keer verloren. Een prestatie vaar de JO15-1 trots op mag zijn.

 

Hier is een humoristische en vlottere versie van het wedstrijdverslag, vol met net wat meer drama, Inside jokes en een gezonde dosis sarcasme!

De Grote ‘Wat Als…’ Show van de JO15-1

Op de terugweg uit Nieuw-Vennep zat de leider al met zijn hoofd in de zaterdagse stress. Het complete scheidsrechterskorps bleek namelijk óf te genieten van een cocktail in het te koud Duinrell, óf in de lappenmand te liggen met blessures. Na een telefoontje of tig kon hij nét voor

het passeren van het plaatsnaambord Oudewater de scheidsrechterscommissie appen: “Crisis bezworen, we hebben een wedstrijd.”

De Grote Verdwijntruc in de Kleedkamer

Toen de klok negen keer sloeg, leek de kleedkamer meer op een gatenkaas dan op een voetbalteam. De geblesseerde Beer was gelukkig present om morele steun te leveren, maar de DJ en de Passer waren nergens te bekennen. De Passer: Was blijkbaar net door zijn moeder met een emmer koud water wakker gemaakt en was onderweg. Hij sloop later stiekem binnen, maar de strafcommissie was onverbiddelijk: een helft wissel én een verplichte baksessie (wie te laat komt, bakt taart voor het team. Prioriteiten!). De DJ: Was via app, bellen, voicemail, postduiven en rooksignalen onbereikbaar. Spoorloos.

Nadat de scheidsrechter tien minuten te vroeg zijn fluit had getest (tot ergernis van ieders trommelvliezen), trapten we om kwart voor tien af op het hoofdveld. De scheids? Dat was de leider zelf. Zijn assistent? De vader van Speedy, gewapend met een vlag en een scherpe blik.

Eerste helft: Tortelduifjes en Latjietrap

Binnen zestig seconden loste De Kannibaal het eerste schot, maar de Meerburg-defensie blokte zijn inzet alsof hun leven ervan afhing. Omdat Meerburg onze rechter centrale verdediger vastzette, mocht Speedy de opbouw verzorgen met zijn welbekende indribbel-shows. Na tien minuten testte el Pistolo de handschoenen van de keeper, die de bal helaas klemvast had.

Pas na een kwartier werd het warm voor het doel van De Dromer. Vijf corners en een vrije trap die ergens op de parkeerplaats landde, telden we niet mee. Het echte werk kwam van MC Water, die met een tackle in de categorie ‘alles of niets’ een 95% kans voor Meerburg onschadelijk maakte.

Romantisch intermezzo

Na twintig minuten stoomde Speedy weer op. Na een strakke kaats met De Tank, paste hij de bal diep. El Pistolo lag op dat moment letterlijk te knuffelen met zijn directe tegenstander op het gras. Terwijl deze twee tortelduifjes daar lagen, vloog de bal over hen heen. De Kameleon bekende eindelijk kleur, dook voor zijn man en stoof op de keeper af. Schuin voor het doel schoof hij de bal langs de keeper… maar helaas ook langs de verkeerde kant van de paal.

Vlak voor rust dacht Meerburg de winst al binnen te hebben. Een middenvelder probeerde De Dromer te verrassen met een lob, maar raakte de lat (of nou ja, van het vangnet erachter). Vlak daarna werd een achterbal knullig verspeeld. De spits van Meerburg dacht van dichtbij de 0-1 binnen te tikken, maar De Dromer dacht daar heel anders over en tikte de bal over.

Op slag van rust lanceerde MC Water De Draaier. Die omspeelde de keeper alsof hij er niet stond, maar stuurde de bal vervolgens tergend langzaam naast het open doel. De scheidsrechter vond dat zijn ogen genoeg hadden geleden en floot snel af voor de rust.

Tweede helft: Bloed, Zweet en taart

In de kleedkamer sprak de trainer bemoedigende woorden: “Ze willen wel, maar wij zijn zeker niet kansloos. Beloon jezelf eens!” Dat lieten de mannen zich geen twee keer zeggen:

Minuut 36: De aanvoerder wordt net buiten de zestien gevloerd. De Draaier slingert de bal in tweede instantie voor het doel, waar el Pistolo klaarstaat om hem feilloos binnen te koppen: 1-0! Minuut 40: El Pistolo wil De Kameleon alleen op de keeper afsturen, maar het atletische (en ietwat brede) lichaam van De Tank stond per ongeluk in de weg. Pass geblokkeerd door eigen man. Bedankt, Tank! Meerburg zette aan en Oudewater raakte in paniek-modus (lees: de lange bal). De Dromer hield ons eerst nog op de been, maar liet bij de volgende aanval de complete linkerhoek van zijn doel openstaan. Meerburg bedankte vriendelijk: 1-1.

De talenten lieten de koppen niet hangen. De Draaier toverde op de achterlijn, passeerde zijn man op een vierkante centimeter en vond een gaatje naast de doelman: 2-1!

Lang konden we niet feesten. De Linke werd op links voorbijgelopen alsof hij stilstond, de voorzet was eigenlijk te hoog, maar de handige rechtsbuiten van de gasten pikte hem op. Na een vlotte één-twee gleed de bal zo de verre hoek in: 2-2.

De Apotheose (en de Huisartsenpost)

De laatste minuten waren niet goed voor de hartslag van het publiek. Het was bikkelen. MC Water nam dat ‘bikkelen’ wel heel letterlijk: na een stevig duel hield hij er een tand door zijn lip én een diepe vleeswond onder zijn knie aan over. Einde wedstrijd en hallo Huisartsenpost!

Ondertussen kopte De Draaier een corner van De Passer (die inmiddels wakker was) nog op de lat. Een gelijkspel leek onvermijdelijk… tot de blessuretijd.

De Stille Strijder onderschepte een lage corner in de eigen zestien. Hij bediende De Draaier, die de (inmiddels ook verschenen) DJ aanspeelde op het middenveld. De DJ zette zijn beste plaat op en stuurde el Pistolo met een splijtende pass weg. El Pistolo bleef ijskoud, omspeelde de keeper en liet het massaal toegestroomde publiek voor de derde keer ontploffen: 3-2!

Niet veel later vond de leidsman het wel mooi geweest. Fieeeeeeet! Afgelopen!

Wat als…

In de kleedkamer werd er een feestje gevierd alsof we de Champions League hadden gewonnen. Later die middag, terwijl de jongens tijdens Super Saturday geld stonden te verdienen voor hun internationale toernooi, sijpelde de uitslag van Quick Boys – Katwijk binnen: Gelijkspel.

En toen begon het grote rekenen. Wat als we die woensdag nou niet… Ach, achteraf kijk je een koe in de kont. Wat overblijft is pure trots bij de leiding. Van een begin in de eerste klasse naar op een haar na (twee lullige puntjes!) géén kampioen in de hoofdklasse.

De statistieken van JO15-1 om in te lijsten:

· 19 wedstrijden gewonnen

· 2 keer gelijk

· Slechts 4 keer verloren

De leiding is trots om dit met jullie te mogen d.oen

En nu is het wachten op de taart van De Passer!